Wentylacja nieinwazyjna w ostrych zaostrzeniach przewlekłej obturacyjnej choroby płuc czesc 4

Te same leki podawano w dwóch grupach (antybiotyki podawano 32 pacjentom w standardowej grupie leczenia i 27 w grupie nieinwazyjnej wentylacji, wziewne lub dożylne leki sympatykomimetyczne odpowiednio 30 i 29 pacjentom w obu grupach, kortykosteroidy do 24 i 26 pacjentów, środki moczopędne do 17 i 24 pacjentów oraz aminofilina do 24 i 26 pacjentów). Wyniki kliniczne
Tabela 2. Tabela 2. Pacjenci wymagający intubacji dotchawiczej po przydzieleniu do standardowego leczenia lub wentylacji nieinwazyjnej, według uczestniczącego ośrodka. Trzydziestu jeden z 42 pacjentów (74 procent) w standardowej grupie wymagało intubacji dotchawiczej, w porównaniu z tylko 11 z 43 pacjentów (26 procent) w grupie nieinwazyjnej wentylacji (P <0,001). Continue reading „Wentylacja nieinwazyjna w ostrych zaostrzeniach przewlekłej obturacyjnej choroby płuc czesc 4”

Wentylacja nieinwazyjna w ostrych zaostrzeniach przewlekłej obturacyjnej choroby płuc cd

W obu grupach stwierdzono obecność jednego głównego kryterium wskazującego na potrzebę intubacji i wentylacji mechanicznej, a po pierwszej godzinie leczenia obecność dwóch mniejszych kryteriów uznano za wskazującą na potrzebę intubacji. W grupie nieinwazyjnej wentylacji jednak, jeśli kryterium było obecne po wycofaniu wspomagania wentylacji, można je ponownie wprowadzić. Jeśli kryterium utrzymywało się po wznowieniu wentylacji, przeprowadzono intubację. Pacjenci, którzy potrzebowali intubacji dotchawicznej, wentylowano mechanicznie w trybie wspomagania kontroli i odstawiano od piersi przy pomocy wspomagania ciśnieniem. Kontynuacja
Częstość oddechów, wynik encefalopatii i poziomy gazów we krwi tętniczej określano 1, 3 i 12 godzin po rozpoczęciu leczenia. Continue reading „Wentylacja nieinwazyjna w ostrych zaostrzeniach przewlekłej obturacyjnej choroby płuc cd”

Wentylacja nieinwazyjna w ostrych zaostrzeniach przewlekłej obturacyjnej choroby płuc ad

Ponadto pacjenci, którzy odmówili poddania się intubacji dotchawiczej, niezależnie od początkowego podejścia terapeutycznego, zostali wykluczeni z badania. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do leczenia standardowego lub standardowego oraz wentylacji wspomaganej ciśnieniem przez maskę twarzową. Losowe przydziały zostały wykonane z zapieczętowanymi kopertami.
Standardowe leczenie
Pacjenci przypisani do grupy leczonej standardem otrzymywali tlen ograniczony do maksymalnego natężenia przepływu 5 litrów na minutę, za pomocą końcówek do nosa, w celu osiągnięcia poziomu wysycenia krwi tętniczej powyżej 90 procent. Leki zawierały podskórną heparynę, antybiotyki i leki rozszerzające oskrzela (podskórna terbutalina, aerozolowany i dożylny albuterol i kortykosteroidy lub dożylnie aminofilina lub oba), z korektą zaburzeń elektrolitowych. Continue reading „Wentylacja nieinwazyjna w ostrych zaostrzeniach przewlekłej obturacyjnej choroby płuc ad”