A Pharmacogenetic versus Clinical Algorithm for Warfarin Dosing AD 8

Dwie próby sugerujące możliwą korzyść były również ograniczone przez dużą liczbę przypadków przerwania 6 i porównanie z dawkowaniem nie opartym na algorytmach.8 Poprzednie badania również zakwalifikowały albo czarnych pacjentów6-8, albo minimalną liczbę czarnych pacjentów5 (w sumie 3) (Anderson J: komunikacja osobista). Średni odsetek czasu w zakresie terapeutycznym 45% w naszym badaniu jest podobny do tego w innych badaniach, biorąc pod uwagę zakres INR zastosowanych do obliczeń oraz czas i czas trwania terapii (tabele S9A i S9B w dodatkowym dodatku ) .5,10,24,25 W przeciwieństwie do poprzednich badań, w których stosowano tylko wyjściowy algorytm oparty na genotypie, w naszym badaniu zastosowano zarówno algorytm dawkowania jak i algorytm zmiany dawki. Niedawne badanie porównujące podobny algorytm inicjacji z połączonym algorytmem inicjacji i weryfikacji nie wykazało żadnego wpływu na procent czasu w zakresie terapeutycznym z dodatkiem algorytmu zmiany.
Istnieje kilka pytań, na które nasze badanie nie miało odpowiedzieć. Po pierwsze, badanie nie porównywało dawkowania opartego na genotypie ze zwykłą ostrożnością lub stałą dawką początkową (np. 5 mg na dzień). Takie porównanie nie pozwoliło jednak na stwierdzenie, czy różnice w wynikach wynikały z marginalnej korzyści informacji genetycznej lub z zastosowania informacji klinicznych zawartych we wszystkich algorytmach dozowania opartych na genotypie. Po drugie, nasze badanie nie zajmuje się kwestią, czy dłuższy czas trwania dawkowania kierowanego genotypem poprawiłby kontrolę INR, 26 kwestia, która jest rozpatrywana w innym procesie27. Po trzecie, stosowane algorytmy dawkowania obejmowały trzy pojedyncze polimorfizmy nukleotydów między dwoma genami, które najprawdopodobniej wpłyną na dawkowanie warfaryny. Chociaż inne geny mogą przyczyniać się do dawkowania warfaryny, jest mało prawdopodobne, że wywierają znaczny wpływ, szczególnie w białych populacjach.28 Po czwarte, chociaż nie było znaczących różnic między grupami w częstości występowania krwawień lub zdarzeń zakrzepowo-zatorowych podczas pierwotnej obserwacji kontrolnej. przez okres 4 tygodni, próba nie była zasilana tymi wynikami. Po piąte, pierwsza dawka warfaryny nie została poinformowana o genotypowaniu u 55% pacjentów; czy to wpłynęło na wyniki, nie jest znane. Jednak wpływ brakujących danych genetycznych w dniu na dawkę podawaną w ciągu pierwszych 3 dni leczenia był trywialny.
Podsumowując, nasze wyniki nie potwierdzają hipotezy, że rozpoczęcie leczenia warfaryną w dawce podtrzymującej pod kontrolą genotypu przez pierwsze 5 dni, w porównaniu z rozpoczęciem warfaryny w przewidywanej klinicznie dawce podtrzymującej, poprawia kontrolę antykoagulacyjną podczas pierwszych 4 tygodni leczenia. Nasze wyniki podkreślają znaczenie wykonywania randomizowanych badań klinicznych dotyczących farmakogenetyki, szczególnie w przypadku złożonych schematów, takich jak warfaryna.
[przypisy: triamcynolon, wysiłkowe nietrzymanie moczu, fitamina ]

Powiązane tematy z artykułem: fitamina triamcynolon wysiłkowe nietrzymanie moczu