Kontrolowane badanie transferu genów adenowirusa-wektora w nabłonku nosa u pacjentów z mukowiscydozą ad 7

Brak tropizmu adenowirusa-wektora dla powierzchniowych komórek słupkowych 35, które normalnie wyrażają CFTR 36 wyjaśnia tę porażkę. Tego problemu nie da się pokonać po prostu zwiększając dawkę wektora, ponieważ najwyższa stosowana dawka (z szacowaną wielokrotnością zakażenia 1000) była związana z odpowiedziami zapalnymi u dwóch z trzech pacjentów; ponadto badania na zwierzętach wskazują na szerokie spektrum efektów toksycznych przy wyższych dawkach.18-20 Szczególną uwagę poświęcono projektowaniu, produkcji i administracji używanym wektorem. Dzięki swojemu silnemu promotorowi, ten wektor był całkowicie skuteczny w korygowaniu mukowiscydozy związanych z transportem chloru35 i sodu w nabłonku dróg oddechowych in vitro.37 Wytworzono trzy oddzielne partie wektora 21, 38 i testowano na miano oraz na skuteczność CFTR. transfer genów w dwóch niezależnych miejscach przed ich użyciem. Adekwatność podawania wektora i żywotność wektora potwierdzono przez jego wykrycie w nozdrzach traktowanych wektorem do osiem dni po podaniu dawki.
Dwie zmienne wynikowe zostały zmierzone w odniesieniu do skuteczności i zostały zgrupowane na podstawie dawkowania. W dwóch kohortach o niższej dawce (kohorty i 2, szacowana wielość infekcji, odpowiednio i 10), znaleźliśmy niewiele dowodów na transfer genów za pośrednictwem adenowirusa-wektor. Tylko jeden z sześciu pacjentów był pozytywny pod względem transferu genów w teście PCR z odwrotną transkryptazą. Test ten jest wrażliwy na zaledwie 5 komórek wyrażających mRNA wektora CFTR wśród 500 000 komórek nie wyrażających tego mRNA (0,001 procent); w związku z tym negatywne dane PCR w tych kohortach wskazywały, że praktycznie nie wystąpił transfer genu.39 Brak korekty funkcjonalnej PD jest zgodny z tym wnioskiem.
W dwóch kohortach o wyższej dawce (kohorty 3 i 4, szacowana wielość infekcji, odpowiednio 100 i 1000), było więcej dowodów na transfer genu przez test PCR z odwrotną transkryptazą (czterech z sześciu pacjentów było pozytywnych). Jednakże, hybrydyzacja in situ, która jest o około rząd wielkości mniej czuła niż test PCR, wykryła ekspresję tylko u jednego z tych sześciu pacjentów, a odsetek komórek nabłonka eksprymujących mRNA CFTR u tego jednego pacjenta był niski (mniej niż procent całkowitej liczby). Wcześniejsze badania wykazały, że ekspresja CFTR w 3 do 6 procent komórek nabłonka mukowiscydozy jest konieczna, aby skorygować wady wydzielania chlorków.35,40 Protokoły PD, które są czułymi środkami transportu chlorku za pośrednictwem CFTR (np. łączna odpowiedź na substytucję chlorków i izoproterenol) nie wykryła żadnych systematycznych dowodów przenoszenia genów, co jest zgodne z wydajnością transferu genów mniejszą niż procent (Figura 3).
Trzy punkty danych nieco powyżej zakresu dla mukowiscydozy w kohorcie o największej dawce mogą odzwierciedlać niejednolitą transmisję genu lub niespecyficzne działanie izoproterenolu w celu aktywacji szlaku chlorkowego regulowanego wapniem w stanach zapalnych tkanek. Związek pomiędzy skutecznością korekcji a odtwarzaniem transportu sodu różni się od tej dla chlorku, przy praktycznie wszystkich komórkach wymagających korekty funkcjonalnej, aby normalizacja transportu sodu wystąpiła
[więcej w: nfz szczecin przeglądarka skierowań, poradnia uzależnień wrocław, tętniak wątroby ]

Powiązane tematy z artykułem: nfz szczecin przeglądarka skierowań poradnia uzależnień wrocław tętniak wątroby