Ograniczenia w ramach struktury kary raczej zahamowuja niz zmieniaja we wlasciwym kierunku zachowanie sie

Ograniczenia w ramach struktury kary raczej zahamowują niż zmieniają we właściwym kierunku zachowanie się. Jedną z przyczyn, dlaczego nauczycielom jest tak trudno zrozumieć, że w postępowaniu z dziećmi należy się trzymać zasady różnic indywidualnych, jest powszechne przekonanie, że demokratycznie jest traktować wszystkie wykroczenia, jak np. kradzież czy wagary, w ten sam sposób. Innymi słowy – w myśl tego poglądu – jeżeli różnicujesz swój sposób traktowania dzieci w zależności od motywów ich postępowania, środowiska czy trudności – wtedy robisz wyjątki. R. Delp wykazuje, że ta idea jest w rzeczywistości inną formą teorii dyscypliny jako kary. Bardzo możliwe, że to przekonanie pomaga nam uzasadnić lub zataić niektóre nasze podstawowe przyczyny karania. Delp podsuwa myśl, że zachowanie się dzieci nie powinno być traktowane wg jakiegoś sztywnego, ujętego w formuły schematu, lecz powinno się je rozważyć w świetle naszego rozumie nia dziecka. Dziecko jest indywidualnością i powinno być traktowane, jako indywidualność. Każde dziecko, niezależnie od wieku, ma inne postawy i swoje zapatrywania na życie. Wielkim absurdem naszej kultury jest powszechne przekonanie rodziców, że gdy matka lub ojciec woła dziecko, aby wykonało jakąś pracę domową, powinno ono natychmiast przerwać swoje zajęcia i spełnić jej lub jego życzenie. [hasła pokrewne: prometazyna, difenhydramina, hologramy els ]

Powiązane tematy z artykułem: difenhydramina hologramy els prometazyna