Z drugiej strony 26% powiedzialo, ze staraliby sie znalezc przyczyny, które wplynely na takie a nie inne zachowanie sie

Z drugiej strony 26% powiedziało, że staraliby się znaleźć przyczyny, które wpłynęły na takie a nie inne zachowanie się. Oczywiście, niemożliwością jest powiedzieć, jak w rzeczywistości postąpiliby nauczyciele w sytuacjach przedstawionych przez Slobetza, pocieszające jest jednak to, że byli skłonni przynajmniej zająć przychylne stanowisko wobec metod niepolegających na karze. W dyskusji na temat pewnych teoretycznych aspektów procesu uczenia się John P. Seward doszedł do konkluzji, że kary nie można wyeliminować zupełnie, lecz że stosowanie jej połączone jest z pewnymi niebezpieczeństwami. Jeżeli w stosunkach między nauczycielem a uczniem kara została wprowadzona zbyt wcześnie, może to powstrzymać ucznia od akceptacji nauczyciela – to znaczy może uniemożliwić rozwinięcie się stosunków pozytywnych, które są dla ucznia motywem powodującym wykonanie tego, czego się od niego oczekuje. Continue reading „Z drugiej strony 26% powiedzialo, ze staraliby sie znalezc przyczyny, które wplynely na takie a nie inne zachowanie sie”

Jezeli chcialbys, zobaczyc „Samotnego Wedrowca” , powinienes juz przyjsc”, „Samotny Wedrowiec”, byl to ulubiony program telewizyjny Tommyego

Jeżeli chciałbyś, zobaczyć Samotnego Wędrowca” , powinieneś już przyjść, Samotny Wędrowiec, był to ulubiony program telewizyjny Tommyego. Rzucał zawsze wszystko, co robił, i biegł, aby nie utracić sekundy programu, nawet reklamy. Tego wieczoru jednak nie było Dommy nie było żadnej odpowiedzi przynajmniej przez kilka sekund. Potem odpowiedział: Będę za minutę lub dwie, tylko to ułożę. To jakoś nie pasowało do Tommyego, Było to tak do niego niepodobne że pani Bentley zeszła do jego pokoju i zajrzała. Continue reading „Jezeli chcialbys, zobaczyc „Samotnego Wedrowca” , powinienes juz przyjsc”, „Samotny Wedrowiec”, byl to ulubiony program telewizyjny Tommyego”

Powiedzial wiec: „Moze Joanne ma racje” i odwrócil sie

Powiedział więc: Może Joannę ma rację i odwrócił się. Po kilku minutach zauważył, że Dukey pisała b we właściwy sposób. Przykład ten wskazuje, że nawet w drugiej klasie grupa rówieśników zaczyna wywierać silny wpływ i dzieci zaczynają myśleć: Może powinienem zrobić tak, jak robią inne dzieci, a nie to, czego chcą ode mnie dorośli. Dorośli są skłonni ustosunkowywać się do tego zjawiska dwojako: ignorują tendencję grupy dziecięcej do stwarzania własnych wzorów postępowania i wprowadzają swoją dyscyplinę, lub nie dopuszczają do utworzenia się grup, zdając sobie sprawę, że grupy dziecięce często stawiają opór i przeciwstawiają się autorytetowi i kontroli osoby dorosłej. Jednakże o wiele więcej sensu, zarówno z punktu widzenia teoretycznego, jak i praktycznego, miałoby uznanie grupowych potrzeb dzieci, jako normalnych i naturalnych aspektów ich rozwoju i włączenie tych potrzeb do programu wychowawczego. Continue reading „Powiedzial wiec: „Moze Joanne ma racje” i odwrócil sie”

Bavelas polecili dzieciom „narysowac czlowieka”

Bavelas polecili dzieciom narysować człowieka. Następnie, zaznaczając, że ich rysunek był zły, polecili narysować lepszego człowieka. Proces ten trwał, dopóki dzieci nie odmówiły dalszego rysowania lub dopóki nie narysowały piętnastu ludzi. Więcej niż połowa dzieci w tych warunkach wykazywała coraz gorsze wykonanie rysunków . DYSCYPLINA NARZUCONA PRZEZ GRUPĘ Jednym z problemów stojących przed nauczycielem jest, jak doprowadzić do tego, aby siły wytworzone przez grupę klasową mogły pomóc dzieciom kontrolować swe postępowanie i rozwijać ideały. Continue reading „Bavelas polecili dzieciom „narysowac czlowieka””

Po lekcjach cala droge do domu biegla, poniewaz nie mogla doczekac sie chwili, kiedy opowie matce te dobra nowine

Po lekcjach całą drogę do domu biegła, ponieważ nie mogła doczekać się chwili, kiedy opowie matce tę dobrą nowinę. Bała się trochę pójść do klasy drugiej, niektóre drugoklasistki, poznane w zeszłym roku, powiedziały jej, że w klasie drugiej było o wiele ciężej niż w klasie pierwszej. Teraz, kiedy miała znowu pannę Peters, czuła się pewna i szczęśliwa. Szczęście jej jednak trwało krótko. Rano trzeciego dnia, pani Ohara, dyrektorka, weszła do pokoju z kartką papieru w ręce. Continue reading „Po lekcjach cala droge do domu biegla, poniewaz nie mogla doczekac sie chwili, kiedy opowie matce te dobra nowine”

NAUCZYCIEL W ROLI OSOBY OSLABIAJACEJ NIEPOKÓJ

NAUCZYCIEL W ROLI OSOBY OSŁABIAJĄCEJ NIEPOKÓJ. Jedną z ważnych funkcji nauczyciela, jak zresztą i każdego kierownika, jest osłabianie niepokoju. Pewne minimum niepokoju jest istotne dla większości wypadków uczenia się, lecz zbyt wiele niepokoju przeszkadza grupie w nauce, wywołuje wrogość i prowokuje agresywne zachowanie się. Może też spowodować, że klasa zamknie się w swojej zbiorowej skorupie i odmówi udziału w jakimkolwiek pozytywnym doświadczeniu poznawczym. Zbyt silna obawa może mieć również: wpływ wypaczający. Continue reading „NAUCZYCIEL W ROLI OSOBY OSLABIAJACEJ NIEPOKÓJ”

Niektóre dzieci sa bardziej zdyscyplinowane wewnetrznie niz inne, beda, wiec lepiej umialy dostosowac swoje zachowanie sie do wymagan zadania, które chca spelnic

Niektóre dzieci są bardziej zdyscyplinowane wewnętrznie niż inne, będą, więc lepiej umiały dostosować swoje zachowanie się do wymagań zadania, które chcą spełnić. W dobrze zorganizowanej klasie, w której zwraca się uwagę na aktywność uczniów, bardziej dojrzali często pomagają innym w rozwijaniu dojrzałości zachowania się, nadając ton i wzór całej grupie. Dyscyplina spowodowana przez zadanie opiera się na motywacji pozytywnej. Jednostka musi jakoś widzieć zadanie, jako ważne dla swego pojęcia o samym sobie jako część postrzeganego ja. Dla niektórych Dzieci wystarczy, że nauczyciel myśli, że zadanie jest ważne. Continue reading „Niektóre dzieci sa bardziej zdyscyplinowane wewnetrznie niz inne, beda, wiec lepiej umialy dostosowac swoje zachowanie sie do wymagan zadania, które chca spelnic”

Bardzo powszechnym sposobem podejscia jest uprzednie ulozenie planu lekcyjnego

Bardzo powszechnym sposobem podejścia jest uprzednie ułożenie planu lekcyjnego. Mając obmyślony plan lekcyjny, nauczyciel wie, na jakich pojęciach lub tematach grupa, z jego pomocą, powinna się skoncentrować, jakie materiały powinien mieć pod ręką i co można powiedzieć członkom grupy, aby ich przygotować do każdej nowej czynności. Ponieważ nauczyciel przemyślał te sprawy, wie, co ma nastąpić i jest przygotowany na trudności, które mogą się wyłonić. Poczucie znajomości tego, co może się zdarzyć, działa uspokajająco, wspiera morale nauczyciela i jego poczucie pewności. Klasa z kolei przyjmuje od nauczyciela jego wiarę w siebie, a w klasie, która wierzy w siebie, która czuje się bezpieczna i pewna, dezintegracja i chaos są mniej prawdopodobne. Continue reading „Bardzo powszechnym sposobem podejscia jest uprzednie ulozenie planu lekcyjnego”

DYSCYPLINA NARZUCONA PRZEZ SAMEGO SIEBIE

DYSCYPLINĄ NARZUCONA PRZEZ SAMEGO SIEBIE. Ważną rzeczą jest mieć na uwadze, że ostatecznym celem jest dyscyplina wewnętrzna. Gdy dzieci nauczyły się dostosowywać do zaleceń os-oby dorosłej, przeszły pomyślnie poprzez jedno stadium społecznej i psychicznej dojrzałości; gdy dostosowują się do zaleceń swojej grupy, znajdują się w bardziej zaawansowanym stadium rozwoju. O ile jednak mają stać się odpowiedzialnymi i myślącymi obywatelami, muszą się nauczyć, jak przyczyniać się do rozwoju wzorów postępowania grupy oraz jak dostosowywać się do nich, czasami wzory postępowania, jakie grupa nakłada na swoich członków, są niemądre. Jednostka, która nie nauczyła się zastanawiać nad sensem swego postępowania, nie ma innego wyboru, jak dostosować się do wymagań grupy, podczas gdy osoba, która umie ocenić zarówno swoje wzory postępowania, jak i wzory postępowania grupy, może przyczynić się do rozwoju nowych i lepszych wzorów postępowania grupy. Continue reading „DYSCYPLINA NARZUCONA PRZEZ SAMEGO SIEBIE”

A Pharmacogenetic versus Clinical Algorithm for Warfarin Dosing AD 4

Dwaj lekarze, którzy nie byli świadomi zadań z grupy badawczej, stwierdzili poważne krwawienia i poważne zdarzenia niepożądane zakrzepowo-zatorowe. Definicje poważnego krwawienia, 22 istotnego klinicznie krwawienia i choroby zakrzepowo-zatorowej podano w Dodatku Uzupełniającym. Analiza statystyczna
Przeanalizowaliśmy pierwotny wynik w zmodyfikowanej populacji zamiar-leczenie, która objęła wszystkich pacjentów poddanych randomizacji z wyjątkiem pacjentów, dla których dane INR nie były dostępne (ryc. S1 w dodatku uzupełniającym). Continue reading „A Pharmacogenetic versus Clinical Algorithm for Warfarin Dosing AD 4”