Randomizowany test obniżonych standardów nikotyny dla papierosów ad 6

W porównaniu z grupą osób, którym przypisano papierosy zawierające 15,8 mg nikotyny na gram, liczba wypalanych papierosów dziennie w okresie obserwacji była istotnie niższa wśród uczestników przydzielonych do papierosów o dawce 1,3 mg na gram (P = 0,007) lub 0,4 mg na gram. gram (P <0,001) (ryc. S3 w dodatku uzupełniającym). Oceny narażenia
Rycina 2. Rycina 2. Biomarkery ekspozycji na nikotynę i 4- (metylonitrozamino) -1- (3-pirydylo) -1-butanon (NNK) Zgodnie z zawartością nikotyny w papierosach. Wszystkie równoważniki nikotynowe są miarą ekspozycji na nikotynę. Suma 4- (metylonitrozamino) -1- (3-pirydylo) -1-butanolu (NNAL) jest miarą ekspozycji na NNK. Całkowita zawartość nikotyny i NNAL w moczu przedstawiono jako średnie geometryczne dostosowane do stężenia kreatyniny. Próbki moczu zebrano w punkcie wyjściowym, w tygodniu 2 i w tygodniu 6. Wszystkie analizy skorygowano względem wartości wyjściowych. Gwiazdka wskazuje P.0,01 dla porównania w 6 tygodniu z papierosami zawierającymi 15,8 mg nikotyny na gram. Przeprowadzono dodatkowe analizy parami wśród grup o zmniejszonej zawartości nikotyny. Grupa przypisana do papierosów zawierających 0,4 mg nikotyny na gram znacząco różniła się od grupy przypisanej 5,2 mg na gram w 6 tygodniu (P = 0,001). Grupa przypisana dawce 0,4 mg na gram (wysoka zawartość substancji smolistych) różniła się istotnie od obu grup przypisanych do 2,4 mg na gram i grupie przypisanej 5,2 mg na gram w 6 tygodniu (P.0,01).
Palacze przypisani papierosowi z 5,2 mg nikotyny lub mniej na gram posiadali znacząco niższe ekwiwalenty nikotyny w moczu niż te przypisane papierosom o wartości 15,8 mg na gram (P . 0,01) (rysunek 2A); poziomy kotyniny są pokazane na Rys. S4 w Dodatku Uzupełniającym. Przy wstępnie zdefiniowanym kryterium P <0,0125 dla analizy pierwotnej całkowity poziom NNAL w moczu nie był znacząco niższy wśród uczestników, którzy palili papierosy z 0,4 mg nikotyny na gram niż wśród palaczy kontrolujących papierosy (model nieskorygowany, P = 0,02; model, P = 0,009) (Figura 2B). Grupy nie różniły się istotnie pod względem wygasłego poziomu tlenku węgla (ryc. S5 w Dodatku uzupełniającym), przedziału czasu od ostatniego palenia papierosów lub liczby papierosów wypalonych przed oceną tlenku węgla.
Całkowita objętość zaciągania w 6 tygodniu była znacząco niższa w grupie, która paliła papierosy z 0,4 mg nikotyny na gram niż w grupie, która paliła papierosy z 15,8 mg na gram (Fig. S6 w Dodatku Aneks). Zwiększenie stężenia tlenku węgla po dymieniu nie było istotnie związane z przypisaniem do grupy (ryc. S6 w dodatku uzupełniającym).
Subiektywne efekty
Poproszeni o oszacowanie poziomu nikotyny w przydzielonych papierosach do badań, uczestnicy palący papierosy z 2,4 mg nikotyny lub mniej na gram dostarczyli szacunkową wartość znacznie niższą od szacunków przedstawionych przez uczestników palenia papierosów o 15,8 mg na gram (P <0,005) (Rys.
Kiedy uczestnicy oszacowali liczbę papierosów, które palili, gdyby papierosy kosztowały 6 USD za opakowanie, uczestnicy przydzieleni do papierosów z 2,4 mg nikotyny lub mniej za gram, przewidywali, że palą mniej niż 11 papierosów dziennie, podczas gdy papierosy z 15,8 mg na gram przewidywały, że będą palić 17 papierosów dziennie (P <0,001) (rys. [przypisy: Warszawa USG genetyczne, hostessy fordanserki, wyprawka dla niemowlaka ]

Powiązane tematy z artykułem: hostessy fordanserki Warszawa USG genetyczne wyprawka dla niemowlaka