Gleboki srodkowy ropien zewnatrzoponowy

Tylny głęboki ropień niszcząc tkankę kostną piramidy może przedostać się do kanałów pionowych. Sam ropień może wytworzyć się w przewlekłym zapaleniu ucha środkowego powikłanym zapaleniem błędnika. Może on powstać wskutek przejścia zakażenia poza granice piramidy w kierunku opony twardej przez wodociąg przedsionka i zropienie woreczka endolimfatycznego albo też wskutek ,przejścia wydzieliny ropnej z kanałów pionowych na tylną powierzchnię piramidy. Głęboki środkowy ropień zewnątrzoponowy , rozwijający się na górnej powierzchni piramidy w najbardziej ku przodowi położonych jej odcinkach, jest rzadziej spotykany aniżeli ropień głęboki tylny. Rozwija się on najczęściej w przebiegu ostrego i podostrego zapalenia ucha środkowego, wskutek przebicia się pod oponę powyżej wymienionej okolicy ropnia szczytu piramidy w zapaleniu -zwykle licznych tu komórek piramidy. Continue reading „Gleboki srodkowy ropien zewnatrzoponowy”

CHOROBY NACZYN KRWIONOSNYCH WATROBY I CHOROBY TETNICY WATROBOWEJ

Zawały w wątrobie powstają w przypadkach zamknięcia światła większych gałęzi wewnątrzwątrobowych tętnicy wątrobowej lub żyły wrotnej. Zamknięcie światła mniejszych ich gałęzi przeważnie nie wywołuje zawału w wątrobie wskutek istnienia licznych zespoleń w układzie tętnicy wątrobowej oraz między drobnymi rozgałęzieniami tętnicy wątrobowej i żyły wrotnej. Zatkanie światła większych gałęzi tętnicy wątrobowej wiedzie do zawału badanego, odgraniczonego od otoczenia czerwonym rąbkiem. Po wessaniu się obumarłej tkanki pozostaje blizna, objawiająca się wciągnięciem na powierzchni wątroby. Zatkanie światła większych gałęzi wewnątrzwątrobowych żyły wrotnej wiedzie przeważnie do zawału czerwonego wskutek cofania się krwi z żyły wątrobowej do miejsca niedokrwionego. Continue reading „CHOROBY NACZYN KRWIONOSNYCH WATROBY I CHOROBY TETNICY WATROBOWEJ”

Zakrzep zyly sledzionowej

Leczenie w zakrzepie żyły wrotnej jest przyczynowe i objawowe. Wycięcie śledziony jest przeciwwskazane, gdyż podczas przecinania powłok brzusznych może nastąpić groźny dla życia krwotok z głębokich żył ściany brzusznej, jeżeli są one bardzo rozszerzone. 3. Zakrzep żyły śledzionowej(thrombosis v. LienaLis) Odróżnia się zakrzep żyły śledzionowej pierwotny i wtórny. Continue reading „Zakrzep zyly sledzionowej”

Po lekcjach cala droge do domu biegla, poniewaz nie mogla doczekac sie chwili, kiedy opowie matce te dobra nowine

Po lekcjach całą drogę do domu biegła, ponieważ nie mogła doczekać się chwili, kiedy opowie matce tę dobrą nowinę. Bała się trochę pójść do klasy drugiej, niektóre drugoklasistki, poznane w zeszłym roku, powiedziały jej, że w klasie drugiej było o wiele ciężej niż w klasie pierwszej. Teraz, kiedy miała znowu pannę Peters, czuła się pewna i szczęśliwa. Szczęście jej jednak trwało krótko. Rano trzeciego dnia, pani Ohara, dyrektorka, weszła do pokoju z kartką papieru w ręce. Continue reading „Po lekcjach cala droge do domu biegla, poniewaz nie mogla doczekac sie chwili, kiedy opowie matce te dobra nowine”

A Pharmacogenetic versus Clinical Algorithm for Warfarin Dosing

Kliniczna użyteczność dawkowania warfaryny w oparciu o genotyp (opartego na farmakogenetyce) została przetestowana tylko w małych badaniach klinicznych lub badaniach obserwacyjnych, z niejednoznacznymi wynikami. Metody
Losowo przydzielono 1015 pacjentów do przyjmowania dawek warfaryny w ciągu pierwszych 5 dni leczenia, które zostały określone zgodnie z algorytmem dawkowania obejmującym zarówno zmienne kliniczne i dane genotypowe, jak i takie, które zawierały tylko zmienne kliniczne. Wszyscy pacjenci i lekarze byli nieświadomi dawki warfaryny podczas pierwszych 4 tygodni leczenia. Głównym rezultatem był odsetek czasu, w którym międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR) był w zakresie terapeutycznym od dnia 4 lub od 5 do 28 dnia leczenia. Continue reading „A Pharmacogenetic versus Clinical Algorithm for Warfarin Dosing”

Edoksaban w porównaniu z warfaryną u pacjentów z migotaniem przedsionków AD 3

Randomizacja została przeprowadzona przy użyciu centralnego, 24-godzinnego, interaktywnego, skomputeryzowanego systemu reagowania. Pacjenci, którzy już przyjmowali antagonistę witaminy K poddawali się randomizacji po wartości INR wynoszącej 2,5 lub mniej. Randomizacja była stratyfikowana zgodnie z następującymi cechami: wynik CHADS2 2 lub 3 w porównaniu z wynikiem 4, 5 lub 6 i status w odniesieniu do potrzeby zmniejszenia dawki edoksabanu.6 Grupa edoksabanu w dużych dawkach otrzymywała 60 mg, a grupa niskodawkowa 30 mg. W przypadku pacjentów w obu grupach dawkę zmniejszono o połowę, jeśli w czasie randomizacji lub w trakcie badania wystąpiła jakakolwiek z następujących cech: szacowany klirens kreatyniny wynoszący od 30 do 50 ml na minutę, masę ciała 60 kg lub mniej lub jednoczesne stosowanie werapamilu lub chinidyny (silnych inhibitorów glikoproteiny P). Continue reading „Edoksaban w porównaniu z warfaryną u pacjentów z migotaniem przedsionków AD 3”

Edoksaban w porównaniu z warfaryną u pacjentów z migotaniem przedsionków AD 6

Panel B przedstawia główny wynik bezpieczeństwa poważnego krwawienia, określony zgodnie z kryteriami Międzynarodowego Towarzystwa Zakrzepicy i Hemostazy, 10 w populacji bezpieczeństwa podczas okresu leczenia. Krzywa Kaplana-Meiera została narysowana bez cenzury przedziałowej dla przerw w leczeniu. Wstawka w każdym panelu pokazuje te same dane na powiększonym segmencie osi y. W analizowanej wcześniej wyższości pod względem skuteczności, jaką przeprowadzono w populacji, która miała zamiar leczyć danymi z całego okresu badania, roczna stopa pierwotnego punktu końcowego wynosiła 1,80% w grupie leczonej warfaryną, w porównaniu z 1,57% w grupie -dawka edoksabanowa (stosunek ryzyka vs. Continue reading „Edoksaban w porównaniu z warfaryną u pacjentów z migotaniem przedsionków AD 6”

Zwiększenie częstości występowania zespołu abstynencyjnego noworodków w neonatologicznych oddziałach intensywnej terapii w USA ad 5

Charakterystyka i ekspozycja matki są opisane, z uwzględnieniem potencjalnych ograniczeń tych danych, w tabelach S1 i S2 w dodatkowym dodatku. Analizy wrażliwości
W analizie post hoc, która była ograniczona do niemowląt, które otrzymały leczenie w 143 ośrodkach, które dostarczyły dane przez cały okres badania, stwierdziliśmy znaczny wzrost wskaźnika przyjęć, długość pobytu w NICU oraz odsetek dni NICU przypisanych do niemowlęta z zespołem abstynencyjnym noworodków (tabela S3 w dodatkowym dodatku), wyniki zgodne z naszymi najważniejszymi ustaleniami. W okresie badania nie było znaczących zmian w kodowaniu usługodawcy zespołu abstynencyjnego noworodków (patrz Dodatek Uzupełniający).
Dyskusja
W tej grupie noworodków przyjmowanych do prawie 300 NICU zaobserwowaliśmy znaczny wzrost od 2004 do 2013 roku w zakresie opieki zdrowotnej dla niemowląt z zespołem abstynencyjnym noworodków, w tym wzrost częstości przyjęć do tej diagnozy i wydłużenie czasu pobytu. W 2013 r. Continue reading „Zwiększenie częstości występowania zespołu abstynencyjnego noworodków w neonatologicznych oddziałach intensywnej terapii w USA ad 5”