Wentylacja nieinwazyjna w ostrych zaostrzeniach przewlekłej obturacyjnej choroby płuc

Intubacja dotchawicza i wentylacja mechaniczna mogą być procedurą ratującą życie. Jednak stosowanie sztucznych dróg oddechowych może prowadzić do powikłań infekcyjnych i urazów tchawicy.1-3 Wentylacja nieinwazyjna to alternatywne podejście opracowane w celu uniknięcia tych powikłań u pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową.4-9 Jest często stosowane w ostrych przypadkach. zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, ponieważ takie zaostrzenia mogą być szybko odwrócone i ponieważ hiperkapniczna niewydolność oddechowa, która występuje u pacjentów z tym zaburzeniem, wydaje się dobrze reagować na nieinwazyjną wentylację.8,10-16 Większość badań dotyczących nieinwazyjnej wentylacji u pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową nie została wybrana losowo. 5,7,8,12-15 Wyniki naszego poprzedniego badania kliniczno-kontrolnego sugerują, że takie podejście może zmniejszyć potrzebę intubacji dotchawiczej i długości pobyt w szpitalu.6 Jedno niedawne prospektywne, randomizowane badanie wykazało zmniejszenie śmiertelności z zastosowaniem wentylacji nosowej u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, gdy pacjenci, którzy nie mogli tolerować zabiegu, zostali wykluczeni z porównania16. Jednak potencjalne korzyści z wentylacja nieinwazyjna pod względem zmniejszonej chorobowości, umieralności i hospitalizacji nie została w pełni nakreślona.17 Dane te są szczególnie ważne ze względu na praktyczne i techniczne trudności, jakie mogą napotkać w tej nowej formie terapii. Continue reading „Wentylacja nieinwazyjna w ostrych zaostrzeniach przewlekłej obturacyjnej choroby płuc”

Kontrolowane badanie transferu genów adenowirusa-wektora w nabłonku nosa u pacjentów z mukowiscydozą ad 9

Dowody transdukcji w komórkach oskrzeli mogą prawdopodobnie odzwierciedlać zwiększoną skuteczność przenoszenia genów w nabłonku dolnych dróg oddechowych w porównaniu z nabłonkiem nosa, jak doniesiono u gryzoni.12,18 Alternatywnie, uszkodzenie nabłonka dróg oddechowych może znacznie zwiększyć transfer genu przez ścieranie odpowiednie komórki docelowe (tj. powierzchowne komórki kolumnowe) i eksponowanie wektora na komórki podstawowe, które łatwiej ulegają transdukcji, ale nie normalnie eksprymują CFTR.35 Zatem dane dotyczące transdukowanego nabłonka z wcześniej traumatyzowanych obszarów mogą nie być reprezentatywne dla transferu genów do nienaruszonego, nieuszkodzonego nabłonka, takiego jak traktowany w naszym badaniu. Podsumowując, transfer genów za pośrednictwem adenowirusa-wektor do nabłonka nosa dotkniętego mukowiscydozą jest nieskuteczny. Jedną potencjalną strategią rozwiązania tego problemu byłoby ukierunkowanie wektorów adenowirusowych na podstawowe komórki. Inne wymagałyby próby rozróżnienia komórek podstawowych na komórki kolumnowe. Continue reading „Kontrolowane badanie transferu genów adenowirusa-wektora w nabłonku nosa u pacjentów z mukowiscydozą ad 9”

wskazanie operacyjnego otwarcia przewodu sluchowego wewnetrznego

W odniesieniu do powikłań błędnikowych to maskujące działanie może szczególnie zaważyć na nierozpoznaniu ropni móżdżkowych. Czujność w tym względzie, jak też i długi czas obserwacji oraz ewentualne odstawienie penicyliny w celu ujawnienia niepewnych objawów ustrzegą lekarza przed przeoczeniem. Techniki zabiegów operacyjnych otwierania błędnika jako nazbyt specjalnej nie będziemy tu bliżej omawiać. Krótko rzecz ujmując, różne typy tych zabiegów błędnikowych do tego się sprowadzają, że po wykonaniu operacji doszczętnej ucha środkowego otwieramy przedsionek błędnika przez otwarcie kanałów półkolistych zwykle poziomego i pionowego tylnego, docierając na tej drodze aż do przedsionka (vestibuiicm) i na odbicia wzgórka (promontoriurn), który to zabieg dopełnia otwarcia przestrzeni błędnikowej. W przypadkach powikłanych ropniem przewodu słuchowego wewnętrznego i zapaleniem opon może zaistnieć wskazanie operacyjnego otwarcia przewodu słuchowego wewnętrznego. Continue reading „wskazanie operacyjnego otwarcia przewodu sluchowego wewnetrznego”

Gleboki srodkowy ropien zewnatrzoponowy

Tylny głęboki ropień niszcząc tkankę kostną piramidy może przedostać się do kanałów pionowych. Sam ropień może wytworzyć się w przewlekłym zapaleniu ucha środkowego powikłanym zapaleniem błędnika. Może on powstać wskutek przejścia zakażenia poza granice piramidy w kierunku opony twardej przez wodociąg przedsionka i zropienie woreczka endolimfatycznego albo też wskutek ,przejścia wydzieliny ropnej z kanałów pionowych na tylną powierzchnię piramidy. Głęboki środkowy ropień zewnątrzoponowy , rozwijający się na górnej powierzchni piramidy w najbardziej ku przodowi położonych jej odcinkach, jest rzadziej spotykany aniżeli ropień głęboki tylny. Rozwija się on najczęściej w przebiegu ostrego i podostrego zapalenia ucha środkowego, wskutek przebicia się pod oponę powyżej wymienionej okolicy ropnia szczytu piramidy w zapaleniu -zwykle licznych tu komórek piramidy. Continue reading „Gleboki srodkowy ropien zewnatrzoponowy”